Zwyczajna opowieść o życiu
Zaczyna się fatalnie. Ze względu na kręgosłup. Zdarzyły mi się może trzy takie poranki od lutego. Nie chcę, żeby ten wyjazd upłynął pod hasłem kręgosłupa, ale chyba nie ma innej możliwości. Jest to coś, co determinuje teraz moje życie. I nikt mnie nie pytał, czy tak chcę… Powiedziałam ekipie, że dziś muszę zostać. Żałowałam, bo…
Wszystko już idzie zgodnie z planem. Wyruszamy na via ferratę. Trochę obawiam się, jak zareaguje na to mój kręgosłup. I zadziwiająca sprawa: nic a nic mnie nie boli. Z prawdziwą przyjemnością idę sobie żelazną drogą. Po południu wyskoczyłam na spacer nad jezioro. Próbuję sobie przypomnieć, kiedy ostatni raz byłam na plaży. I nie pamiętam. Pławię…
Lubię podróżować. Taka alegoria życia. Mój pierwszy dzień wakacji. Jeszcze się nie zaczął, a mam przeświadczenie, że znów jakieś przygody mnie spotkają. Kiedyś myślałam, że ja je przyciągam do siebie. Dziś wiem, że nie. To jest stan naturalny. Wystarczy ruszyć tyłek poza własną stodołę, a już się świat otwiera i za każdym zakrętem czai się…
Życie moje piękne! Nie zamieniłabym je na żadne inne. Idealne! Oczywiście jest słońce i deszcz, ciemność i jasność – bo tak jest prawdziwie w tym świecie. Jak u Woltera, w najlepszym z możliwych. Lubię żyć. Wczoraj były moje urodziny. Oczywiście nie były, bo są w lutym, ale wczoraj się zrobiły, bo dostałam prezent. Kubek, który…